همین

بوی خاک میدیم ،نه با شما نیستم که با اونم؛ شما راحت باش

عادت کردیم به سکوت عادت کردیم به قناعت عادت کردیم به گذشت عادت کردیم.... یا عادتمون دادن ؟

تا حالا فکر کردین چقدر از حقمون میگذریم؟ از تنبلی و بی حوصلگیه یا از عادت یا شایدم عادت کردیم که تنبل شیم یا عادتمون دادن که.....

خلاصه وقتی میبینم هرکی هرکاری میخواهد میکنه و یه جورایی احتمال میده کسی اعتراضی نداره حالم یه جوری میشه .......... نمیشه بگی از ترس یا از گرفتاریای کمرشکنه. من میگم از تنبلی و  بی حوصلگیه .......

بعدا" بیشتر میگم اما یک کم بیشتر فکر کنیم که چه وقتایی از حقمون میگذریم و چرا میگذریم....... فعلا" شاد باشیم

او

اعتراف به این حقیقت که این روزها حال خوشی ندارم، دیگر تکراری شده . اما برای خودم تجربه ی سختی است که اگر به سلامت بگذرانمش، جای تحسین دارد.

طوفان زده ای چسبیده بر تکه ای چوب شناور در اقیانوسی بی انتها . دریازدگی، دل آشوبه، تهوع، ترس و در عین حال کورسوی امیدی در نقطه ی تلاقی اقیانوس و خورشید.

چه بسیار لحظاتی که حین انجام کار، راه رفتن در خیابان یا نشستن در اتوبوس، لرزه ای فرامی گیردم و از ته جان که به چاهی عمیق می ماند تو را صدا می کنم. در حالیکه هنوز برایم دست نیافتنی می نمایی. دیگر به این معاشقه ها و بازیگوشی ها عادت کرده ام . عادت که نه ! حتی دل بسته ام و حسرت کسانی را که می گویند تمام مدت با تو هستند نمی خورم . می روی، می آیی . یا شاید این منم که می روم، می آیم و هر بار که می روم از وحشت دوباره ندیدنت سراسیمه بازمی گردم . حال متغیری است . فصل به فصل می شوم و نگران کاسه ی ظرفیتم هستم که مبادا لبریز شود یا ترک بردارد و آرام آرام خرد شود.

به آن تکه چوب سخت چسبیده ام و با حرکات دورانی اش غوطه می خورم . ایمان دارم که روزی به ساحل می رساندم . ایمان دارم چون تو قولش را داده ای . از همان ایمان ها که تیلیش می گوید ” آدمی را از خود بی خود می کند ” و عین خلسه است به معنای ” از خود فاصله گرفتن به همراه هر آنچه در کانون نفس، وحدت می یابد، بدون آنکه خود مستهلک شودو از دست برود.

روزی به اسم چهارشنبه!!! 

مي خوام از يه چهارشنبه بگم(میدونی کدوم؟؟؟)
يه روزي که متفاوت شد!
يه روزي که پياده بودم!
يه روزي که راه رفتم!
حرف زدم!
يه حرفايي که تا حالا زده نشده!
يه چيزايي که تا حالا حرفش نبود!
ترس داشت واسم
دليلشو نميدونم و نپرس!
فکرهاي شب قبلش!
بزرگ که بشي
گاهي تلخه !
گاهي شيرين!
اين دفعه شيرين بود!
حس بزرگ شدن!
درک کردن!
خنديدن هاي متفاوت!
ديد ِ تازه!
کنار اومدن!
گذشتن!
اسمش رو نميدونم!
* من دوست دارم تاریخ تولد دوباره ام ، همان تاریخ تولد اولم باشد !
* این آرزو برای تو هم هست؟؟؟ . . . نمیدونم!!!!

تنهاهمسفر زندگی من
ششمین ماهگرد ازدواجمون را به خودمون می تبریکم ............

ديوانگي است قصه‌ي تقدير و بخت نيست
از نام سرنگون شدن و گفتن اين قضاست

در آسمان علم، عمل برترين پر است
در كشور وجود هنر بهترين غناست

ميجوي گرچه عزم تو ز انديشه برتر است
ميپوي گرچه راه تو در كام اژدهاست

وقتی توی خیابون راه میری میبینی یه زن جوون با یه بچه کوچیک زیر گرمای داغ آفتاب نشسته و غیرت و نجابتش بهش اجازه نمیده گدایی کنه بعد دعاهایی پرس شده میفروشه و قیمت نمیگذاره رو چیزی که قیمت نداره و میگه هرچقدر میخواهی بده...

خدایا !
آب و باد و خاک و آتش
سمت تو روانند
و جدول مندلیف
راهنمای سالکان توست

خدایا !
ما را باکی از
سیب نیوتن 
تلسکوپ گالیله
جدول مندلیف
تکامل داروین
و ....
نیست
ما به تو ایمان آورده ایم
و آیات تو همیشه به تو رهنمون است
چه سیب بیفتد
چه نیفتد
ایمانمان را محکم کن!
خدایا !
امشب
هزار بار
صدایت می کنم
تا
شاید
یک بار
نگاهم کنی.
اللهم انی اسئلک باسمک یا الله یا رحمن ...

هرسخن" هر رفتار

دانه هایی است که می افشانیم

برگ و باری است که می رویانیم

آب و خورشید و نسیمش مهر است....۱

آواز خدا همیشه در گوش دل است                 کو دل که دهد گوش به آواز خدا

چشمانم را كه ببندم،از يك تا ده كه بشمرم،تو ظاهر مي‌شوي،

چشمانم را كه باز كنم...براي نبودنت،نيازي به شمارش نيست....

حالا نمیدونم...بگو باید چشمانم باز باشه یا بسته؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

روز مادر يعنی به تعداد همه روزهای آينده تو ،دلواپسی!

روز مادر يعنی به تعداد آرامش همه خوابهای کودکانه تو، بيداری !

روز مادر يعنی بهانه  بوسيدن خستگی دستهايی که عمری به پای باليدن تو چروک شد

روز مادر يعنی بهانه در آغوش کشيدن  او که نوازشگر همه سالهای دلتنگی تو بود

روز مادر يعنی باز هم بهانه مادر گرفتن.... 

          نمي دانم... نمي دانم و فقط همين را مي دانم كه بي بهانه دوستت دارم ... 

اما تنها به قسمت نیمه ابری ناخودآگاه بی قراریت.اگر ....

امان از نقطه چین ها که غوغا میکنند !!!!

قراره همه تا آخر توی آسمان خودشان با ستاره ی خودشان بازی کنند!.

قرارنیست اگر کسی خیالش از وفاداری دیگری راحت شد,گنجشکهای بی پناه حس او را با تیر و کمان عادت نشانه بگیرد.

قرار نیست عشق هم مثل گیلاس و بوسه و عیدی اولش قشنگ باشه.

قرار نیست کسی سختش باشه بگه دوستت دارم.

قرار نیست دیوانه ای برای شکستن دیوانگی طلب زنجیر کند.

قرار نیست ماشین زمان طفل بی گناه دامان دو عاشق معصوم را زیر کند.

قرار نیست هرچه قرار نیست باشد.قرار نیست قراری باشه که قرار نیست.

قراره باهم بر سر هرچه قرارست قرار بگذاریم.!!!!!
قرار تنها بر بی قراری است برای برقراری,چرا که با,باهم نبودن بر سر قرار و به دست آوردن قرار پرواز... بی قراری برابر با به هم ریختن همه قرارهاست و قرار بی قراری اگر به هم ریخت دیگر هیچ ساعتی برای تداعی هیچ قراری از جایش تکان نخواهد خورد...                                   ۲۰۰۷/۹/۲۰

 خدایا... نگویم دستم را بگیر....دانم گرفته ای!

. سالی یک روزتان را به خدا اختصاص دهید. زیاد است؟!!!

بیا یاد بگیریم

               در پندارمان ..

                       در گفتارمان ...

و در نگاهمان وفادار باشیم ...

             بیا وفادار بمانیم

                و بیاموزیم : ممکن است!

                    حتی بی هیچ کاغذی و نوشته ای ....

                       باور کن ...

                                 فرصت هست ...

       اما نه آنقدرها که فکر می کنی .

                                                 بیا ......

یادمه که در کلاس چهارم ابتدایی اینترنت یا اختراع نشده بود ویا هنوز رونقش به کشور نرسیده بود...

مدرسه مون دو شیفت داشت..صبح و بعد از ظهر....کلاس ها ونیمکت ها درب و داغون بودن...

اولین بار من اون موقع چت کردم... من اون موقع نه به اینترنت دسترسی داشتم و نه چیزی ازش می دونستم...

روی نیمکت من یک دانش آموز شیفت بعد از ظهر جمله ای نوشته بود..من خرم!

من که از این حرف ها خوشم نمی اومد اون رو خط زدم..ولی روز بعد دوباره این جمله تکرار می شد به تعداد خیلی زیاد و من باز کار خط زدن رو تکرار می کردم....

تا سرانجام طرف از رو رفت واین بار به جای من خرم نوشت... تو کی هستی...من نوشتم مریم...توکی هستی... اون نوشت لیلا...من هم نوشتم پس خر نیستی

و چت ما برای همیشه تمام شد........

به همین سادگی......

ساده باشیم..سادگی به خودی خود زیباست.........

بعضي هاواردزندگي مامي شوندوخيلي سريع مي روند

بعضي براي مدتي مي مانند،

                                     روي قلب ماردپامي گذارند.

وماديگرهيچ گاه ، همان كه بوديم نيستيم!

 براي فهم آنچه كه هست ، بايد آنچه را كه بوده با همه تغيير و تحولش بفهمي. چه كنم را پيش از آنكه دست به كاري بزني بپرس ، بعد از آن سردرگمي مي آورد و تاسف و پشيماني۸۶/۱۱/۷

من و تو آن دو خـطیم ؛ آری                                     .                    .  

                 مـــــــــــوازیان به نـاچـــاری                                                                      

         ..                که هـــر دو باورمان ز آغاز                                              

                             ..           به یـــکدگـــر نرسیـــدن بـود          .         

می نویسم د ــ ی ــ د ــ ا ــ ر. تو اگر بی من و دلتنگ منی ، یک به یک فاصله ها را بردار ...                                                                        

عين حماقت است كه معتقدباشي به تو راست مي گويد، در حالي كه خود مي داني اگر جاي او بودي ناچار دروغ مي گفتي.

انسانها برای خود یک من دارند و برای دیگران هیچ . زمانی که پای در بالاترین پله های آسمان  گزارند تنها من برای خود نگه دارند و اگر حسی بر افتادن کنند یاد او افتند .

اگر پایشان به خاری رود ز او سلام خواهند و اگر گلستان فرش پایشان شود همه را  ز من دانند .

این واژه است که بر دل انسان حكم راند - من .تو . او

آن من و آن تو که از اول او بود و آنكه همه از اول او بودند

و اینست واقعیت که خار بیابان از من است و پله آسمان از او ...

آدم وقتی بد قلق و ناراضی میشه چیکار باید کنه. وقتی احساس کنه همه وجودشو سرما زده از درون. . یادمه بچه که بودم وهنوز مدرسه نمیرفتم  مامانم برام یه مجموعه ی کتاب میخرید خانوم پرحرف، آقای شلخته، آقای ناراضی و............................. . حدود۷ ،۸، ۱۰ تاشو داشتم. بماند بعد با سواد شدنم چه مشقتی میکشیدم بخونمش و میدیدم با اون داستانسراییهایی که من از عکساش برای خودم میکردم، تفاوت هست. شاید که نه، در واقع اون کتابا خصوصیات اخلاقیه خوب و بد ما آدما رو بیان میکردو بهش شخصیتهای جداگانه داده بود و جلوی چشم میذاشت. شاید الان بیشتر به اون کتابا نیاز دارم.همیشه آقای شلخته رو با خودم مقایسه میکردم. البته چند مدتیه خدارو شکر دیگه این اواخر مقایسه نمیکنمش فقط میگم یادش بخیر... اما حالا شدم انگار خانوم ناراضی.... از همه چی که یکم دچار تغییر میشه ناراضیم و دلم میخواد به بهترین و کاملترین شکل بشه.. شاید به خاطر ایده آلیست بودنمه. شاید واسه اینه که میخوام همه چی مثل همیشه یا بیشتر، کامل و کاملتر باشه. شاید برای اینه که تحمل یه کم کوچیک شدن یا مثل اول نبودن بعضی چیزا رو بعضی وقتا توی شرایط مختلف ندارم. امیدوارم خدا بهم تحمل و صبر بده. شاید برای اینه که من به داشتنام به داشته هام به داشته شدنام عادت میکنم عادتِ همراه با احساس ِ دوست داشتنش و دلبستگی به اون حالات و احوال، که دلم میخواد همیشه اونجوری بمونه یا بیشتر بشه. اگه یه زمانی حتی برای یه بار هم یه کاستی پیش میاد سریع دلم میگره و هرچی حس بد و پوچی ِ میاد سراغم. احساس خلا و نداشتن همه وجودمو میگیرم. خدایا کمکم کن بتونم یکم دلمو بزرگ کنم آرومترو صبور تر بشم. تحملم و زیاد کن و بهم در همه حال آرامش بده.

.........................و بر حسيني مي‌گريند كه

................................................ آزاد زيست........................................               .

زنده ياد دكتر علي شريعتی

نمی خوام بگم اشتباهه، نه، نمی خوام هم بگم دیگه نریم هیئت و بشینیم تو خونه. اما می خوام بگم به خدا هیئت رفتنامون به درد عمه هامون که هیچی به درد نوه عممونم نمی خوره چه برسه به درد امام حسین علیه السلام. می دونی چرا اینو می گم چون خودم از نزدیک کسایی رو دیدم که ادعای مذهبی بودن و عشق امام حسین رو دارن اما یه ذره اخلاق و رفتار حسینی تو وجودشون نیست. اینکه آدم  بره روضه و واسه آقا و مظلومیتاش گریه کنه عالیه اما نشون از خوب بودن ما نمیده... نشون از جذابیت و کشش اماممون می ده...... آدمی رو می شناسم که کلی هم مثلا مذهبیه اما از اون طرف توی اینترنت و این ور و اونور دنباله عکس های مبتذل و سه نقطه می گرده. ... واقعا این آدم عزاداری می کنه که چی؟ من می خوام بهش بگم اگه عزاداری های تو واقعا واسه عشقه . عشق باعث می شه آدم تمام وجودش معشوقش بشه. ....حداقل کاری نمی کنه که معشوقش دوست نداره یا لا اقل سعیشو می کنه. البته من چه می دونم. شاید تمام این گریه کنای امام حسین سعیشونو کردن اما واقعا به نظر شما اگه سعیشون رو کرده بودن جامعه انقدر خراب می بود؟ جواب این سوال بمونه پیش خودمون و خدای خودمون و عشقمون. فقط یادمون باشه یه وقت گریه ی معشوقمون رو در نیاریم!!!!!! یه وقت کاری نکنیم که دوباره فریاد امام حسین بلند شه "هل من ناصر ینصرنی"  و ایندفعه کوفی هایی اهل کشور شیعه نشین ایران دست به سینه حرف آقا رو نشنیده بگیرن و  نامه های هیئتی شون همه بر باد بره.........